fbpx

Verhaal 40

Dit verhaal is ook hier te luisteren op mijn podcast kanaal!

 

Viggo wil naar het NK synchroonzwemmen

Viggo zit op synchroonzwemmen. Hij vindt het geweldig tussen alle meisjes. Zal het hem lukken om naar het NK synchroonzwemmen te gaan?

‘Synchroonzwemmen is niet voor jongens,’ zegt Maud bits.

 

‘Ik kan net zo goed de split als jij.’ Viggo strekt zijn benen. Beetje voor beetje drukt hij zijn benen verder naar buiten. Hij trekt een pijnlijke grimas.

 

‘Je moet verder Viggo, want anders kun je het diploma op je buik schrijven.’ Juffrouw Herma kijkt met een strenge blik toe. Ze moedigt hem aan om dieper te zakken.

 

‘Het lukt niet.’ Ze komt naar hem toe en duwt op zijn schouders. Dat doet ze iedere keer, zodat Viggo nog een stapje verder komt. De juffrouw laat hem weer los. Viggo kijkt naar het gezicht van Maud. Ze schudt met haar hoofd dat het niet goed is. Maud gaat naast hem zitten. Binnen een seconde zijn haar benen in een perfecte split.

 

‘Het zal spannend worden of de jury jouw split goedkeurt,’ zegt de juf.

 

Langzaam komt Viggo overeind. Zijn liezen doen pijn van het oprekken. Maud lacht geniepig naar hem.

Hij loopt naar de douche. Hij trekt zijn badmuts van zijn hoofd af. Nog twee weken en dan is het examen. Op zijn slippers loopt hij naar de jongenskleedkamer. Voor hem lopen giechelende meiden. Al drie jaar is hij de enige jongen die op synchroonzwemmen zit. De club Hieronymus uit Alkmaar deed eerst wel moeilijk. Na lang aandringen mocht Viggo lid worden.

Juffrouw Herma heeft gezegd dat hij veel moet oefenen. Ook thuis, want anders gaat hij het niet halen. Hij zwet zijn voeten plat op de grond, gaat op zijn rug liggen en trekt zijn knieën op. Langzaam komt hij met zijn rug omhoog en telt hardop eenentwintig. Hij zakt weer terug en dat is tweeëntwintig. Iedere dag voor hij naar bed gaat doet hij vijftig buikspieroefeningen. Alles om beter te worden in synchroonzwemmen.

 

Nog twee trainingen voor zijn examen. ‘Vijf, zes, zeven, acht,’ telt juffrouw Herma hardop. Viggo staat samen met zijn teamgenoten naast het bad. Ze oefenen aan de kant alle herhalingen.

 

‘Je bent er niet bij met je koppie Viggo.’ De juf zucht. ‘Opnieuw.’

 

Maud kijkt hem geërgerd aan. ‘We oefenen dit al voor de tiende keer! Viggo kan het gewoon niet.’

‘Iedereen moet het kunnen, Maud.’ De juf start de muziek opnieuw. Viggo zwaait opnieuw met zijn handen op de maat van de muziek. ‘Veel beter.’

Viggo neemt zijn eindpose aan. Zijn borstkas beweegt snel. Het is ook zo vermoeiend. De training is nog lang niet klaar.

 

‘Nog één keer, maar dan in het water.’

Viggo zet zijn neusklem op. Hij vindt het heerlijk in het water. Als hij zwemt, vergeet hij het pesten op school. Klasgenoten zeggen dat synchroonzwemmen niet voor jongens is. Ze schelden hem uit voor homo. Viggo vindt het onzin. Bij ballet zijn toch ook jongens? Synchroonzwemmen is een soort ballet, maar dan in het water.

 

De oefening is voorbij. Proestend komt hij na de laatste beweging omhoog. Hij zwemt met zijn tong uit zijn mond naar de kant. Via het trappetje loopt hij het zwembad uit.

 

‘Viggo, je bent niet gefocust. Je mag pas ontspannen als de muziek afgelopen is.’

 

‘Denk je dat ik het ga halen?’

 

‘Let op het strekken van je tenen. Maak mooie sierlijke bewegingen.’

 

Aan de kant neemt Viggo nogmaals de oefening helemaal door. ‘Genoeg gewerkt, jochie. Volgende week weer een nieuwe training.’

De laatste week besteedt Viggo iedere vrije minuut aan het doornemen van zijn oefening. Hij doet zoveel buikspieren dat zijn buik brandt. Drie keer per dag zet hij een timer op de grond. Hij maakt dan een split. Minimaal dertig seconden moet hij in een split blijven zitten. Iedere dag gaat het een klein beetje beter. Soms drukt zijn vader op zijn schouders. Gelukkig niet zo hard als de juffrouw.

 

Viggo trekt zijn zwembroek aan. De laatste training is aangebroken.

‘Heel goed. Mijn hand past er niet meer onder. Je kunt ook al vijftig seconden in een split. Het gaat de goede kant op.’

Viggo lacht. Nog maar tien seconden erbij. Dat moet hem lukken.

 

De meiden springen het zwembad in. De training is extra zwaar, want de juffrouw stopt niet. Ze is heel streng. Iedere keer is Viggo een tel te laat. ‘Laatste waarschuwing Viggo. Opletten!’

Bij synchroonzwemmen gaat het erom dat alles precies gelijk gaat. De vrolijke beat start opnieuw. ‘Weer te laat.’ De juffrouw schudt haar hoofd.

Viggo is blij dat de training erop zit. Hij spoelt zijn badmuts uit onder de warme douchestraal. Hij is zenuwachtig, want over een paar minuten zal de juffrouw vertellen of hij op examen mag. Hij kleedt zich snel om. Zijn shirt trekt hij binnenstebuiten aan. Snel propt hij zijn zwemspullen in zijn tas en rent over de glibberige tegels naar het kantoortje.

 

Viggo klopt op de deur. Juffrouw Herma legt haar rode bril op haar bureau. Ze kijkt Viggo recht in zijn ogen. ‘Lieve Viggo. Volgende week is het examen. Helaas moet ik je teleurstellen. Je bent niet goed genoeg.’

Viggo voelt zijn handen koud worden. ‘Ik kan bijna de split,’ stamelt hij.

 

‘Bijna is niet goed genoeg.’

Daar zit hij dan. Hij snottert. Zijn ogen worden vochtig. Een traan biggelt langzaam over zijn wang. ‘Alle training voor niets.’ Viggo snuit zijn neus.

 

‘Het is niet voor niets. Iedere dag zie ik je beter worden. Over een maand is een nieuwe kans.’

 

Viggo veegt zijn tranen af aan zijn mouw. De juffrouw geeft hem een warme omhelzing. Hij houdt het pasje voor het poortje. Hij is er met zijn hoofd niet bij. Hij heeft het verkeerde poortje gekozen. Met zijn hoofd naar beneden loopt hij naar een poortje met een groen lichtje. Hij loopt door de draaideur. Zonder iets te zeggen, stapt hij in de blauwe Volvo van zijn pa. Zijn vader zegt niets.  

De weken daarna is Viggo nog gemotiveerder om de oefeningen goed uit te voeren. ‘Mam. Moet je kijken.’ Viggo gaat voor zijn moeder staan. Hij laat zijn benen zijwaarts zakken in een hoek van negentig graden. Zijn moeder applaudisseert.

 

‘Ik kan de split.’ Viggo maakt een vreugdedansje door de kamer. Ook de juffrouw complimenteert hem met zijn vorderingen. Sinds deze week traint Maud niet meer met hem. Ze is gepromoveerd tot de TOP-klas. Dit is speciaal voor synchroon zwemmers die heel goed zijn. Het kan hem niets schelen. Iedere week gaat het beter. Viggo krijgt steeds meer zelfvertrouwen en durft in het water zichzelf steeds meer te laten zien. Hij durft wat expressiever te bewegen.

Vandaag zal de juffrouw vertellen of hij op examen mag. Viggo denkt terug aan een maand geleden. Hij dacht toen ook dat het goed genoeg was, maar de juffrouw besliste anders. Hij denkt aan de gevolgen als hij niet op examen mag. Zal hij stoppen met synchroonzwemmen? Die gedachte stopt hij maar ver weg.

Na de training zit hij weer op het kantoortje bij zijn trainer. Het zweet staat in zijn handen. Zenuwachtig wiebelt hij op zijn stoel. ‘Je hebt zo hard gewerkt. Je mag op examen.’

Viggo glundert van oor tot oor.

Viggo stelt zich op tussen de meiden. Ze zijn helemaal opgedoft in glitterpakjes en een strakke knot in hun haar. één voor één roept de scheidsrechter de kandidaten naar voren. De scheidsrechter wil eerst zijn lenigheid testen. Viggo doet de rechter spagaat en de linker spagaat.

 

 ‘Nu de split.’

Viggo zakt naar beneden.

 

‘Heel goed. Nog twintig seconden.’ Viggo lacht, terwijl zijn liezen heel zeer doen.

 

‘Nog vijf seconden… één en klaar.’ De scheidsrechter schrijft alles op zijn kladblok.

Viggo loopt terug naar de kleedkamer.

 

‘Hier zijn ze dan, Hieronymus!’

De kinderen worden aangekondigd door de speaker. Keurig in een rijtje staan de zwemmers klaar in de hoek van het zwembad. Viggo ziet dat mensen naar hem kijken op de tribunes. Dat gebeurt altijd, want hij is de enige jongen. De mensen klappen en joelen. Hij ziet zijn vader en moeder op de tribune zitten. Ze steken hun duim omhoog.

De scheidsrechter fluit. Viggo springt in het water. De muziek start en de zenuwen gieren door Viggo’s lijf. Als eerste doet hij de barracuda-figuur. Hij denkt aan wat de juffrouw tegen hem zegt: Let op je gebogen knie. Maak dan een halve draai, daarna verticaal ondergaan. Vervolgens onder water met salto. Hij maakt twee zwemslagen. Viggo probeert zo min mogelijk te spetteren in het water. De jury kan dan goed alle bewegingen zien.

Zijn spieren doen pijn. Hij geeft alles wat hij heeft. De laatste noten van de muziek klinken. Viggo strekt zijn armen zo sierlijk mogelijk. Nog twee seconden en dan ademt hij heel hard uit. Zijn borstkas gaat als een razende tekeer. Hij is buiten adem.

De juffrouw geeft hem zijn handdoek. ‘Je hebt het goed gedaan. Ik ben trots op je.’

 

‘Denk je dat het goed genoeg is?’

De juffrouw grijnst.

Na Viggo zijn er nog twee andere groepen die hun oefeningen aan de jury laten zien. Viggo bijt op zijn nagels. Het duurt zo lang. Hij kijkt naar de tribune. Zijn moeder maakt een hartje met haar vingers.

De juffrouw roept hem. Viggo moet in de rij gaan staan. De scheidsrechter loopt alle kinderen af. Nog twee kinderen en dan is de scheidsrechter bij hem. Zou hij mij ook een hand geven? Ben ik geslaagd?

De man met snor kijkt Viggo aan. ‘Het is mij een eer om aan jou als eerste jongen dit diploma uit te mogen reiken.’

 

Viggo is euforisch. Hij schudt de hand van de scheidsrechter uit enthousiasme veel te hard. De man lacht. Iedereen is zo blij voor hem. Viggo heeft zesenveertig punten gehaald. Ruim boven de veertig punten.

 

 ‘Ik ga naar het NK. Ik ga naar het NK!’ Enkele minuten later host Viggo door het zwembad met zijn lerares.

‘Wij zijn trots op je,’ zegt zijn moeder.

 

‘Het NK is over vier maanden. Ik ga thuis meteen beginnen met oefenen.’

 

‘Ga eerst maar genieten van deze prestatie. Vandaag heb je vrij.’

 

Viggo kijkt nogmaals naar zijn diploma. Het staat er echt. Viggo Groeneveld, behaald. Een dikke glimlach verschijnt op zijn gezicht.

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Winkelmand
There are no products in the cart!
Continue Shopping
0