fbpx

Verhaal 6
Dit verhaal is ook hier te luisteren op mijn podcast kanaal!

Puck de beer geeft al haar eten en drinken weg

Een verhaal met een mooie boodschap voor jonge kinderen.

Puck de beer woont aan de rand van het bos. Alle dieren kennen haar.

Op een dag komt Japie de krekel bij Puck de beer.

‘Heb jij voor mij nog wat groene bladeren?’ vraagt Japie de krekel.

‘Ja,’ antwoordt Puck de beer en ze geeft een handvol bladeren aan de krekel.

‘Dank je wel,’ zegt hij.

 

De volgende dag komt Japie de krekel opnieuw. ‘Mijn groene bladeren zijn op en ik heb ook geen appels meer. Heb jij nog wat voor mij?’

‘Natuurlijk Japie,’ antwoordt Puck de beer. Ze pakt de bladeren en appels en geeft deze aan de krekel.

 

De bel ging weer. Puck de beer doet de deur open en begroet Vinnie de vos.

‘Japie de krekel komt bij mij op bezoek en ik heb geen limonade. Heb jij voor mij nog wat te drinken?’ vraagt Vinnie de vos.

Puck de beer waggelt naar haar berenkast. Ze pakt de limonade en aarzelt. ‘Ik heb nog maar een halve beker,’ zegt ze tegen de vos.

‘Dat kun jij vast wel missen,’ antwoordt Vinnie.

‘Goed dan. Voor deze keer. Japie drinkt niet zoveel. Deze beker moet meer dan genoeg zijn.’ Puck de beer geeft de beker aan Vinnie.

Vinnie bedankt de beer en gaat terug naar zijn huis.

Als Vinnie weg is, loopt Puck opnieuw naar haar berenkast. Ze heeft nog een klein beetje honing en een banaan, maar verder is alles op.

Ding dong. Beertje Brenda staat voor de deur.

‘De bananen in de winkel zijn op. Jij hebt vast voor mij nog wel een banaan.’

Puck waggelt naar haar berenkast. ‘Ik heb nog maar één banaan’, zegt Puck tegen beertje Brenda.

‘Eén banaan is meer dan genoeg.’ Brenda grist de banaan uit Puck haar handen. ‘Bere bedankt zegt Brenda en weg is ze.

 

Puck  kijkt in haar berenkast. ‘Nu heb ik alleen nog maar een beetje honing.’ Ze heeft honger en likt lepel voor lepel de honing uit de pot. Dan valt de beer in een diepe slaap.

De volgende morgen wordt ze wakker van de bel. ‘Japie, wat doe jij nou hier?’ vraagt Puck.

‘Ik heb geen bladeren, appels en honing meer. Heb jij nog iets voor mij?’ vraagt Japie.

Puck schudt haar hoofd. ‘Gisteren kwamen Vinnie en Brenda ook al langs. Ik heb helemaal niets meer.’

Japie  is teleurgesteld. ‘Dan kom ik later wel terug.’ Hij loopt terug naar huis.

 

Die middag gaat Puck even naar buiten, naar de winkel. Ze haalt bladeren, appels, limonade, bananen en honing. Ze zet het in haar berenkast.

Puck  zit net een dutje te doen in haar stoel als ze schrikt van de deurbel. Vinnie de vos staat voor de deur. ‘Japie en  Brenda komen bij mij op bezoek. Mijn limonade is op,’ zegt Vinnie.

Puck loopt naar haar berenkast. Ze pakt de grote kan met limonade en geeft deze aan Vinnie. ‘Dank je wel,’ zei Vinnie en hij gaat weer terug naar huis.

 

En voor de tweede keer die dag gaat Puck opnieuw naar de winkel voor limonade. ‘Ben je er nou alweer?’ vraagt Lisa de eekhoorn.

‘Ja. Japie, Vinnie en Brenda  komen steeds langs om eten en drinken te halen,’ zegt Puck .

‘Krijg je ook weleens iets van hen terug?’ vraagt de Lisa de eekhoorn.

‘Nee,’, zegt Puck eerlijk.‘Laatst was ik heel verdrietig. Alle dieren waren uitgenodigd voor het feestje bij Vinnie, behalve ik,’ snottert Puck. Er rolt een traan over haar wang. Lisa sluit haar winkel af en loopt met Puck terug naar huis. Samen pakken ze de limonade uit de tas.

Na een tijdje gaat de bel. Japie glimlacht naar Puck. ‘Wat kom je doen, Japie?’ vraagt Puck .

‘Ik heb geen bladeren, appels, honing en bananen meer. Heb jij voor mij nog wat?’ vraagt Japie heel lief.

Lisa hoort de vraag van Japie  en antwoordt: ‘NEE. Je krijgt helemaal niets. Als jij niets teruggeeft aan Puck, dan krijg je ook niets.’

Japie weet niet wat hij moet zeggen en loopt terug naar huis.

 

Na een tijdje staat Vinnie voor de deur. ‘Dag Lisa. De limonade van Puck  is zo lekker. Mag ik…’

‘Nee. Nee. Nee. Geen limonade!’ antwoordt de eekhoorn en ze gooit de deur dicht.

 

Dan komt Brenda. De winkel van de eekhoorn is niet open. Heb jij misschien nog wat bananen voor mij?’.

‘Nee. Ik geef al mijn eten en drinken aan jullie, maar ik word niet eens uitgenodigd voor het feest,’ antwoordt Puck. Dikke tranen van verdriet lopen over haar wangen.

Brenda  is er stil van. Na een poosje antwoordt ze: ‘Dat was ook niet zo aardig van ons. Sorry Puck.’ Brenda gaat weer naar huis.

 

De volgende dag belt Brenda de beer aan bij Japie. Ze vertelt dat Puck heel verdrietig was dat ze niet op het feest was uitgenodigd. Japie  heeft een idee. Ze lopen naar Vinnie. Die heeft nog wel een kalkoen in huis.

Met zijn drieën lopen ze naar Puck. Ze dragen alle drie een stukje van de grote kalkoen.

 

Japie  belt aan bij Puck. Ze doet niet open. Hij belt een paar keer aan, maar er gebeurt niks. Japie kijkt door de brievenbus. Puck zit tegen haar berenkast aan.

‘Het spijt ons,’ roepen de drie door de brievenbus. Puck kijkt naar de ogen van de andere dieren. Ze zet de voordeur een klein stukje open.

‘We willen het goedmaken met jou. We willen deze kalkoen samen met jou opeten. Het was niet aardig van ons om jou niet uit te nodigen voor het feest. We moeten ook wat aan jou teruggeven,’ zegt Brenda. Voor het eerst verschijnt er een glimlach op het gezicht van Puck.

‘Voortaan geven we ook wat eten en drinken aan jou terug,’ zegt Vinnie. Puck laat de dieren binnen komen. ‘Voortaan mag je naar al onze feestjes komen!’ roept Japie. Samen eten ze de kalkoen helemaal op. 

 

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0