fbpx

Verhaal 34
Dit verhaal is ook hier te luisteren op mijn podcast kanaal!

 

Prikje de egel

Een verhaal voor jonge kinderen over aanraken en gevoelens.

Prikje de egel scharrelt in het bos. Ze verzamelt takjes en bladeren, want ze maakt zich klaar voor de winter. Tussen de groene bladeren hoort ze geritsel. Het geluid wordt steeds luider. Opeens zijn de bladeren weg en wordt Prikje opgetild door een hand.

‘Dit is Prikje de egel,’ zegt de boswachter tegen alle kinderen.

 

‘Waar is het hoofdje van Prikje?’ vraagt Jet.

 

‘Als een egel gevaar ervaart dan rolt hij zich op. Tot hij een bolletje stekels is,’ antwoordt de boswachter.

 

‘Mag ik zijn stekels voelen?’ vraagt Yousef.

 

‘Natuurlijk.’ 

Met zijn wijsvinger aait Yousef de egel. ‘Au! Het prikt.’ 

‘Prikje de egel vindt het ook niet fijn dat jij haar aait. Haar stekels zorgen ervoor dat jij haar lekker met rust laat,’ reageert de boswachter.

 

Yousef kijkt naar zijn vinger. Hij is rood. ‘Jouw vinger voelt zacht.’ Jet aait de vinger van Yousef. 

‘Prikje voelde heel hard,’ antwoordt Yousef.

‘Jij hebt helemaal geen prikkels,’ zegt Jet.

 

‘Nee.’ Yousef moet lachen.

 

‘Prikje vindt het niet fijn als wij haar aaien over haar stekels, maar op haar buikje vindt ze dat meestal wel fijn.’

 

De boswachter draait Prikje om en Jet en Yousef aaien heel voorzichtig haar buikje.

‘Prikje doet mij geen pijn!’ roept Yousef.

 

‘Prikje is lief,’ zegt Jet. 

‘Nu is het wel genoeg. Prikje moet de komende weken nog veel eten. Ze gaat in winterslaap,’ vertelt de boswachter. 


‘Wat is dat?’ vraagt Jet. 


‘In de winter is er niet zoveel voedsel en het is buiten koud. Prikje gaat eten zoeken en opeten, zodat zij genoeg energie heeft voor de komende maanden.’

 

‘Kijk. Prikje gaat ervandoor,’ lacht Yousef. 

Prikje scharrelt. Ze trekt zich niets aan van het bezoek. Ik ga een mooi holletje maken, denkt ze. Hij verzamelt takjes, mos en bladeren. Uit een holletje komt een regenworm. Hmm, dat proeft heerlijk glibberig in haar mond.

‘Wat smakt Prikje,’ zegt Jet.

 

‘Egels smakken heel hard. Egels eten niet netjes, maar dat hoeft ook niet. In het bos mogen ze doen wat ze zelf willen,’ zegt de boswachter.

Jet raakt de regenworm aan. ‘Jakkes. Het lijkt wel slijm. Bah.’

 

‘Een regenworm lijkt kaal en glibberig, maar dat is hij niet. Hij heeft een borsteltje over zijn lijfje. Voel hier maar.’ De boswachter wijst het plekje aan voor Jet. Ze aait de worm over de achterkant van zijn kop.

‘Nu voelt de worm heel anders dan Prikje,’ zegt Jet.

 

‘Ieder diertje is anders.’ De boswachter trekt wat bladeren uit elkaar. Er komt een slak tevoorschijn.

 

Een egel heeft stekels en een slak een huisje,’ zegt Jet. De boswachter geeft Jet een compliment.

‘Zijn huis voelt heel hard,’ zegt Jousef.

 

‘Ja. Het huis beschermt de slak. Prikje, regenworm en slak voelen allemaal anders. Allemaal hebben ze een beetje bescherming nodig voor in de natuur,’ reageert de boswachter.

 

‘Ik vind het wel leuk,’ zegt Yousef. Hij pakt een paar blaadjes en kietelt Jet in haar gezicht. Jet vindt dat reuzefijn en moet lachen. 

‘Kom.’ De boswachter gebaart dat ze moeten komen. ‘We laten de dieren met rust en gaan terug naar huis.’ Jet en Yousef kietelen tijdens het lopen elkaar met verschillende takjes en bloemetjes.

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0