fbpx

Verhaal 17

Lola en Puck krijgen ruzie 

Ken jij squishy speelgoed? Twee zussen krijgen ruzie over slijm en de kleine speeltjes van schuim.

De badkamerdeur staat open. Op mijn blote voeten trippel ik naar de deuropening. Ik kijk om mij heen. De kust is veilig. Iedereen slaapt. Ik open papa’s lade en pak de lenzenvloeistof. Ik hoor de stem van mijn twee jaar oudere zus. ‘Wat ben jij aan het doen?’

Ik zie het hoofd van mijn zus door de deuropening. Mijn twee handen leg ik op mijn rug, zodat mijn zus niet kan zien wat ik aan het doen ben. Ik antwoord mijn zus, Puck, dat ik niet kan slapen en even water in mijn gezicht heb gegooid.

Mijn zus antwoordt gemeen. Ze zegt dat ik slijm ga maken. ‘Dat is niet waar!’ reageer ik terug en ik loop een paar passen naar voren om de badkamer te verlaten. ‘Laat me er door, Puck!’ roep ik en ik kijk mijn zus heel boos aan. Ik zie dat mijn zus mij wilt slaan. De eerste kan ik nog ontwijken, maar de tweede niet.

‘Denk maar niet dat ik vergeten ben dat jij laatst mijn unicorn squishy kapot hebt geknipt. Ik krijg jou nog wel!’ reageert Puck. De deur wordt niet meer gebarricadeerd door mijn zus. Ik loop naar mijn kamer en verstop de lenzenvloeistof onder mijn bed.

 

Vroeger hadden Puck en ik minder ruzie, maar sinds dat ik tien ben en mijn zus twaalf, hebben we iedere dag ruzie. Ik sla mijn unicorn dekbed open en stap het bed in. Ik wrijf over mijn rechterwang. Puck heeft me echt pijn gedaan.

In de ochtend word ik wakker van het licht dat door mijn kamer schijnt. Ik wrijf de slaap uit mijn ogen. In de spiegel zie ik dat mijn wang rood is. Ik loop naar beneden. Puck, mama en papa zijn al aan het ontbijten als ik de kamer in kom. ‘Goedemorgen’ roep ik, maar alleen mama reageert naar mij.

Ik ga naast papa zitten. ‘Ik kon mijn lenzen niet in doen. Weet jij hoe dat komt?’ vraagt vader aan mij.

‘Nee. Misschien zijn er kabouters in huis?’ antwoord ik.

Mijn zus trekt haar mond open. ‘Ik weet wel hoe het komt!’

‘Puck, houd op met praten.’ Papa kijkt mij recht aan en zegt dat als ik slijm wilt maken dat ik dat niet stiekem hoef te doen. Hij staat op en verlaat de kamer. Ik pak het pak hagelslag en strooi de bruine korrels over mijn boterham. Niemand zegt iets. Het enige dat ik hoor is het op en neer gaan van mijn kaken.

 

Op school hebben mijn klasgenoten het over het kinderfeestje bij Lotte. Ik was niet uitgenodigd. Lotte is nog steeds boos op mij, omdat ik mijn unicorn squishy niet aan haar wilde geven.

De schoolbel gaat en ik zet mijn stoel op de tafel. Ik gris mijn jas van de kapstok en loop naar het fietsenhok. Mijn zus gaat vandaag bij een vriendinnetje spelen en papa en mama zijn niet op tijd thuis. Ik heb dus alle tijd om mijn mega fluffy glitter slijm te maken!

Ik haal mijn fiets van het slot en zo hard als ik kan trap ik op de pedalen. Buiten adem gooi ik de fiets tegen de heg. Ik loop door de poort en pak de huissleutel onder de plantenbak vandaan. Met mijn rechterhand draai ik de deur open. Ik gooi mijn jas over de kapstok en ren naar boven.

Au! Ik mis een traptrede en schaaf mijn knie. Strompelend loop ik de laatste vier trede omhoog. Uit mijn kledingkast gooi ik alle sokken uit mijn lade en pak de doorzichtige bak en zet het op mijn bureau. Ik buk naar de grond en ga op mijn knieën zitten. Ik had het hier toch verstopt? Met mijn handen tast ik de hele vloer af. Ah hebbes! De knutsellijm, lenzenvloeistof en soda rol ik onder het bed vandaan. Eindelijk is het zover!

Ik knijp zo hard als ik kan in het flesje kinderlijm. In lange slierten loopt het in de bak. WOWIE. De hele bak kleurt langzaam paars als ik de kleurstof erbij doe. Met een spatel roer ik door de bak. Ik pak de lenzenvloeistof. Oeps. Er hoeft maar een klein beetje in, maar dat was ik even vergeten. Ik heb het hele flesje leeggeknepen.

Met de spatel roer ik door de bak. JA. Het wordt slijm! Het wordt steeds moeilijker om te spatelen. De paarse slijm is helemaal vastgeklit aan mijn lepel. Met veel moeite trek ik de lepel uit mijn slijm en voeg als laatste de glitters en wiebeloogjes toe.

Ik zet mijn handen in het slijm. Dit voelt zo lekker. Ik trek mijn handen steeds verder uit en het slijm maakt al fluffy geluiden. Poeh, het is wel zwaar, maar het is te doen. Ik pak alle slijm uit de bak. Het is heerlijk om mee te spelen. Het voelt super zacht aan mijn handen. Ik steek mijn vingers nogmaals in het slijm en dan hoor je ook scheetgeluidjes.

Met mijn handen maak ik van het slijm allemaal kleine keuteltjes. Vervolgens voeg ik alle kleine keuteltjes samen tot een rechte drol. Zo’n grote drol heb ik nog nooit gezien. Een paarse drol en dan maak ik er een reuzedrol van! Het uiteinde van de poep bevat wel tien wiebeloogjes.

Hoorde ik nou iets? Snel schuif ik de grote poepdrol onder mijn bed. Net op tijd, want mijn zus komt mijn kamer binnengestormd. ‘Ik wist het!’ zegt Puck tegen mij. Ik probeer nog voor mijn bed te gaan staan, maar Puck is sneller en heeft de poepdrol al te pakken.

Ik spring op de rug van mijn zus. ‘Geef terug. Het is niet van jou!’ Ik zet de nagels van mijn rechterhand op de wang van PuckZo te zien doet het pijn, want ze begint te vloeken.

Ik trek aan Pucks haar, maar mijn zus begint om zich heen te slaan. Ik val op de grond. Ik schreeuw naar haar dat ze niet mijn squishy’s in het slijm moet gooien. Puck heeft nu al mijn squishy’s in haar handen. Mijn panda, unicorn, donut en biggetjes verdwijnen in de poepdrol. Ik zie dat mijn zus er de grootste lol in heeft. Ze lacht gemeen. Ik stampvoet door de kamer. Iedere keer stamp ik een klein beetje harder. ‘Had je mijn Unicorn maar niet kapot moeten knippen!’ zegt mijn zus tegen mij. Expres laat mijn zus het slijm aan mij zien. ‘Deze squishy’s zie je nooit meer terug,’ lacht ze naar mij.

Ik hoor voetstappen en niet veel later opent vader de kamer. Hij vraagt aan ons wat er aan de hand is. Ik wijs naar mijn zus en Puck wijst naar mij. Mijn zus wil mij weer een klap geven, maar dan komt mijn vader tussen ons in staan.

‘Lola heeft mijn unicorn squishy kapot geknipt,’ zegt Puck.

‘Ja, maar jij hebt al mijn squishy’s door de poepdrol gehaald. NU HEB IK HELEMAAL GEEN SQUISHY’S MEER!’ Ik begin nog harder te stampvoeten en erbij te huilen.

 

‘Het maakt mij helemaal niet uit wat er is gebeurd,’ zegt mijn vader streng tegen ons. Hij vraagt aan Puck om al haar squishy’s te halen. Ik hoor Puck protesteren, maar ze loopt op haar pantoffels naar haar kamer. Ze komt terug met dezelfde squishy’s als die ik heb. Een panda, unicorn, donut en verschillende biggetjes. Op strenge toon hoor ik mijn vader tegen Puck zeggen dat zij de squishy’s aan hem moet geven.

Papa pakt de poepdrol en langzaam verdwijnen ook de squishy’s van mijn zus in het glitterige, met wiebelogende slijm. ‘Zo nu hebben jullie allebei geen squishy’s meer en krijgen jullie ook geen nieuwe,’ hoor ik papa tegen mij en mijn zus zeggen.

 

Ik wijs naar de poepdrol. ‘De panda eet donuts,’ schater ik. Ik krijg de slappe lach en zie dat Puck ook moet lachen.

‘Bigge… Biggetje heeft nu ook een donut op zijn kop,’ zegt mijn zus tegen mij.

De squishy’s voelen heel gek. Ik knijp in de buik van de panda en dan verandert de poepdrol steeds in allerlei vormen. Na een paar minuten ben ik uitgelachen. Papa spreekt ons streng toe.

‘Jullie mogen vandaag nog spelen met de squishy’s, maar morgen gooi ik alle slijm in de prullenbak.’

Ik geef mijn vader een slijmerige hand om te vertellen dat het goed is. Mijn zus doet precies hetzelfde.

‘Gatver, heb ik ook nog dat vieze slijm aan mijn hand,’ hoor ik mijn vader mopperen en ik zie dat hij de kamer verlaat.

Ik kijk mijn zus aan, terwijl ik met mijn linkerhand een wiebeloogje uit de poepdrol probeer te trekken. Sorry,’ stamel ik. Het slijm is zo hard dat het wiebeloogje niet uit de poepdrol komt. ‘Ik had jouw Unicorn niet kapot mogen knippen, maar ik was boos, omdat jij twee Unicorns had en ik maar een,’ zeg ik tegen Puck.

‘Nu hebben we allebei geen squishy’s meer.’

Ik fluister in haar oor dat ik in mijn spaarpot ga kijken hoeveel geld ik nog heb. Ik haal een briefje van vijf euro uit mijn blikje.

De volgende dag loop ik samen met mijn zus naar de winkel. Allebei hebben we vijf euro en daarvan kopen we twee pandabeertjes en twee pizzapunten. Ik beloof mijn zus dat ik haar squishy’s niet meer kapot zal maken en verstop mijn stressballetjes in een magisch kistje. Mijn zus legt ze bij die van mij, want papa en mama mogen er niet achter komen dat wij squishy’s hebben.

 

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0