fbpx

Verhaal 35

Dit verhaal is ook hier te luisteren op mijn podcast kanaal!

 

Edelstenenfee

Een verhaal voor jonge kinderen over dromen, waarbij de edelstenenfee een handje komt helpen.

‘Mam. Mam.’ Cato rent de kamer in. ‘Kijk eens wat voor bijzondere steen ik heb gevonden.’ Ze opent haar hand.

‘Wow. Een witte steen met allemaal groene stippen. Die heb je nog niet,’ reageert haar moeder. Uit de keuken pakt ze een speciaal stenenzakje.‘Je was zo dapper vannacht. Samen met mij heb je alle draken en monsters op jouw kamer weggejaagd. We gaan nu naar de edelstenenwinkel.’

Cato stopt de steen in het zakje.

‘Kan de edelstenenfee mijn draken en monsters verjagen?’ vraagt Cato aan haar moeder op de fiets.

‘Misschien.’

De winkel ligt midden in het bos. Een piepklein huisje met rode kozijnen staat tussen de grote bomen. Naast het huis is een grote vijver met roze waterlelies. Cato rent over het grind naar de voordeur. Een blonde mollige verkoopster opent de deur.

‘Ik heb van mijn mama gehoord dat hier heel veel stenen zijn. Ik verzamel in mijn stenenzak allemaal stenen. Kijk maar.’ Cato opent de zak.

‘Wat heb je al veel verschillende kleuren. Groen, blauw en geel. Loop maar een rondje in de winkel. Ik haal jouw stenen even uit het zakje. Als je een steen ziet, stop je hem in jouw zakje,’ zegt de mevrouw.

Met kleine passen loopt Cato langs de blinkende stenen. Sommigen geven bijna licht en anderen zijn kleurloos. Cato pakt een paarse steen. Daarna een blauwe steen die eruit ziet als een rots, en als laatste een klein geel steentje. Heel voorzichtig legt ze de stenen in haar zakje.

‘Weet je zeker dat je deze drie stenen wilt?’ vraagt de verkoopster.

Cato knikt.

‘Voor ik je de stenen meegeef, ga ik eerst iets vertellen over je stenen. Alle stenen zijn heel oud en komen vanuit de hele wereld.’ De vrouw wijst met haar vinger op de kaart. ‘De paarse steen komt uit Brazilië. De blauwe komt uit Australië waar veel regenwoud en water is. Dit gele steentje komt uit de bergen in Frankrijk.’

‘Als ik spoorzoeker speel kom ik ook weleens stenen tegen en op het strand.’

‘Dit zijn hele bijzondere stenen. Je krijgt een nieuwe zak. De stenen zijn veel ouder dan opa’s en oma’s en kunnen je helpen om de draken en monsters op je kamer te verjagen.’

Cato gelooft het niet.

‘Ja. Leg de stenen maar onder je kussen, dan komt de edelstenenfee langs en verjaagt de draken en monsters. Ook kun je stenen in de zak doen die je niet meer wilt houden. De edelstenenfee neemt die dan mee. Als je een boze droom hebt, stop je de volgende nacht een steen in het zakje. Je bent dan de droom vergeten.’

Die avond ligt Cato in bed. Onder haar prinsessenkussen legt ze het fluwelen zakje. Het voelt heel zacht en heeft een gouden koord. Die nacht droomt Cato over piraten en een harig monster dat haar op komt eten. 

De volgende morgen vertelt Cato aan haar moeder wat ze heeft gedroomd. ‘Er waren groene monsters die me op wilde eten.’

‘Zo te merken ben je heel boos.’

‘JA. Vanavond ga ik een steen aan de edelstenenfee geven, die verjaagt alle dromen. Dat zei de mevrouw van de winkel.’

‘Hoe ga je dat dan doen?’

‘Ik moet een steen in de zak stoppen en de volgende dag is de steen weg. De droom is dan ook verdwenen. De edelstenenfee neemt de steen mee.’ 

Mama knikt dat ze het begrijpt.

Die avond leest Cato een verhaal, Daarna stopt ze een oranje steen in het zakje. Mama geeft Cato een zoen op haar wang. Cato kijkt nog een keer in de zak en valt dan als een blok in slaap.

De volgende morgen opent haar moeder de gordijnen op haar kamer. Cato kijkt onder haar kussen in het zakje. ‘De oranje steen is meegenomen door de edelstenenfee!’

‘Heb je gedroomd?’

‘Dat weet ik niet. Geen krokodillen, monsters of piraten.’

‘Dan heeft de edelstenenfee je goed geholpen.’

De volgende dagen legt Cato iedere nacht een nieuwe steen onder haar kussen. Ze slaapt als een roos. Net zolang totdat ze alleen de stenen van het winkeltje nog heeft.

‘Ik heb geen stenen meer voor in mijn zak,’ vertelt Cato tegen haar moeder.

‘Je hebt de stenen van het winkeltje nog. Die stenen helpen jou ook.’

Cato gaat naar bed. De volgende ochtend heeft Cato niet gedroomd. Ze kijkt onder haar kussen en opent het zakje.

‘De edelstenenfee heeft geen stenen weggehaald. De stenen zitten nog in het zakje. Ze blinken zelfs iets mooier. De kleuren zijn wat feller en met meer glinstertjes,’ vertelt het meisje honderduit.

Iedere volgende nacht blinken de stenen meer en worden ze zelfs groter. Zo groot dat Cato op een dag het zakje naast haar knuffels legt. De edelstenenfee kan zelfs wensen vervullen, want op een dag heeft Cato een grote glimmende steen in haar zakje: een groene steen die alle drie de stenen met elkaar verbindt. Trots loopt Cato naar haar moeder om te vertellen dat de edelstenenfee hele mooie stenen kan toveren. De maanden daarna is Cato nooit meer bang als ze gaat slapen. 

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0