fbpx

Verhaal 8

Conflict

Een verhaal over een conflict tussen een leraar en zijn leerling.

Robbies knieën raakten telkens het stuur. Hij was duidelijk te groot voor deze fiets.

‘Kijk een beetje uit!’ Mathilde vloog bijna door de lucht. Ze klemde haar handen nog wat steviger om de buik van Robbie. Hij lachte.

 

Robbie reed de stoep op. Hij zette de fiets tegen de beukenhaag. De twee liepen de woonkamer binnen en Mathilde vertelde direct wat er vandaag op school gebeurd was. ‘Dat kan niet,’ zei Mathildes moeder tegen de twee, ‘je mag leerlingen niet naar huis sturen omdat ze voor zichzelf opkomen.’

‘Iedereen is gewoon bang voor dat minne mannetje,’ reageerde Rob.

‘Rob niet.’ Mathilde gaf haar vriend een klap op zijn schouder, terwijl ze het voor hem opnam. ‘Au! Sla niet zo hard op mijn rug!’ reageerde Rob geïrriteerd. Hij keek Mathilde boos aan.

‘Sorry,’ stamelde ze. De moeder van Mathilde liep de kamer uit. ‘Ik gaf je maar een klein tikkie. Daar kun je toch wel tegen?’

Rob durfde Mathilde niet aan te kijken. Hij zweeg. De moeder van Mathilde kwam terug en zette cake en limonade op tafel. ‘Roze koeken hebben wij thuis niet,’ reageerde Rob. Hij smikkelde van het amandelspijs en schrokte de koek naar binnen.

Mathilde sloeg Rob op zijn bovenbeen. ‘Au, kreng. Ik zei je net dat het hartstikke zeer doet!’ reageerde Rob venijnig.

‘Op je rug. Niet op je been,’ reageerde Mathilde. De twee kregen ruzie. ‘Afgelopen!’ schreeuwde de moeder van Mathilde door de kamer. Direct was het muisstil.

Mathildes moeder zuchtte. ‘Hoe durft die Van Broek jou dit aan te doen. Hij moet direct van school af.’

‘Moeder, waar heb je het over?’ reageerde Mathilde verbaasd.

‘Van Broek mishandelt Rob van Duin,’ antwoordde de moeder van Mathilde. Eindelijk durfde Rob weer iets te zeggen. ‘Meneer Van Broek is absoluut geen goede leraar en een hufter, maar dit is niet zijn schuld,’ stamelde Rob. ‘De boel zit tegenwoordig raar in elkaar,’ begon Rob te vertellen. Hij slikte zijn tranen weg.

‘Vorig jaar reed mijn pa, met een slokkie op, zijn nieuwe auto tegen een lantaarnpaal. Iedere avond gaat hij naar het schuurtje in de tuin. Hij denkt dat ik het niet weet, maar hij drinkt liters wodka.’ Over de wang van Rob rolde een traan naar beneden. Mathilde streelde de rug van Rob heel zachtjes. ‘Iedere avond wordt mijn vader boos. Op de televisie die te hard staat of omdat hij gewoon zin heeft om te meppen. Het is niet meneer Van Broek, maar mijn vader.’ Rob huilde nu flink. De moeder van Mathilde gaf hem een zakdoek. ‘Nu kan ik thuis gaan vertellen dat ik eerder uit ben. Krijg ik vast weer een pak slaag van mijn vader,’ zei Rob, terwijl hij zijn neus snoot.

‘Het is ontzettend dapper dat je dit hebt verteld. Je bent niet de enige die dit meemaakt. Ik werk voor de kinderbescherming en wij komen dit ontzettend vaak tegen,’ reageerde de moeder van Mathilde. Ze liep naar Rob toe en gaf hem een knuffel. ‘Je staat er niet alleen voor. Wij gaan je helpen.’

 

In de avond belde de moeder van Mathilde naar de ouders van Robbie, over dat hij bij Mathilde bleef slapen. Ze vonden het prima dat hun zoon niet thuis sliep.

 

Robbie smeet de autodeur dicht. Samen met Mathilde liep hij de school binnen.

De directeur wachtte het tweetal op bij de ingang van het lokaal. ‘Kom jij maar eens even mee,’ sprak de directeur met stemverheffing naar Rob.

‘Ik blijf bij Rob. Hij heeft niets fout gedaan,’ zei Mathilde ferm. Ze was niet van plan om Rob dit keer alleen te laten met de directeur. Ze liepen achter de hem aan naar zijn kantoor.

Het schoolhoofd sloeg de deur met een flinke klap dicht. ‘Meneer Van Broek zal voorlopig geen les meer geven. Dat komt allemaal door jou. Brutale vlegel,’ zei de directeur vol venijn.

‘Je hebt het mis. Dat Van Broek geen schoolhoofd mocht worden, hoeft hij niet op mij af te reageren. Laat me toch ‘es met rust!’ reageerde Rob, zoals altijd.

Een brutaal antwoord had de directeur wel verwacht, maar dit niet. Hier wist hij niet direct raad mee. Hij bleef even stil.

‘Robbie is steeds de pispaal, maar dat is onterecht,’ stampvoette Mathilde.

‘Nog zo’n brutaal kind. Jullie zijn beiden voor onbepaalde tijd geschorst!’ foeterde de directeur.

‘Denk maar niet dat wij het er bij laten zitten!’ schreeuwde Rob naar de directeur.

 ‘We zijn voor onbepaalde tijd geschorst,’ vertelde Mathilde thuis tegen haar moeder.

‘Dit loopt de spuigaten uit,’ bromde de moeder van Mathilde. Mathilde had haar moeder nog nooit zo boos gezien. ‘Kom mee!’

                                                                     *

‘Zorg dat je alles opneemt,’ zei de moeder van Mathilde  tegen haar dochter. Met zijn drieën stormden ze het kantoortje van de directeur binnen.

 

‘Mevrouw Bemmel. Wat fijn dat ik u weer tref,’ zei de directeur op sarcastische toon tegen de moeder van Mathilde.

‘Mijn achternaam is Engel. De enige die een Bemmel is, dat bent u.’ De pupillen van Judith, zoals de moeder van Mathilde heette, werden groter.

De directeur begint steeds luider te schreeuwen. Steeds luider. Judith onderbreekt hem. ‘Robbie zit in een moeilijke thuissituatie. Hij krijgt thuis niet de steun die een kind nodig heeft. Je zou denken dat een schoolomgeving de veiligheid voor een kind wel kan bieden?’ zei Judith op boze toon.

‘Ach. Het ligt allemaal aan die jongen zelf,’ reageerde de directeur laconiek.

‘Denk je dat een jongen iedere week voor zijn lol onder de blauwe plekken zit? Of dat zijn fiets gerepareerd moet worden?’ antwoordde de moeder.

Mathilde en Robbie zagen dat de kinderen van hun klas stiekem de school uitliepen. De directeur pakte Rob vast. ‘Laat eens kijken.’ Hij trok de trui van Rob omhoog en zag de vele beschadigingen op zijn lichaam. De directeur schrok.

‘Laat dat kind NU los!’ zegt Judith op ferme toon. Judith. De directeur deed een stap naar achteren. Huilend viel Rob in de armen van Judith. ‘’De keuze is aan u. Ik werk bij de kinderbescherming en kan direct melding maken van uw wanbeleid als schooldirecteur. U brengt dertig kinderen in onveilige situaties. Dat is onacceptabel,’ brieste ze naar het schoolhoofd. De directeur bond steeds meer in. Hij praatte met zachte stem. ‘Van Broek had al jaren directeur van de school willen worden. Hij is inderdaad gefrustreerd dat het bestuur hem niet koos. Zijn frustraties komen tot uiting naar Rob.’

‘De kinderen gaan nu met mij mee,’ antwoordde Judith. Ze trok de kinderen aan haar arm mee.

‘Is het gelukt?’ vroeg Judith in de auto aan haar dochter. Vol trots liet Mathilde het geluidsfragment horen. De drie lagen in een deuk toen ze hoorden hoe Judith tekeer ging tegen de directeur. ‘Goed werk,’ reageerde Judith opgelucht.

De dagen daarna hoefden Mathilde en Robbie niet naar school. Judith had ervoor gezorgd dat de geluidsfragmenten terecht kwamen bij het bestuur van de school. Het bestuur was laaiend. De directeur en het ‘minne mannetje’ zijn voorgoed geschorst vanwege het wangedrag.

 

‘Bedankt voor het logeren,’ zei Robbie tegen Judith.

De moeder gaf de jongen een aai over zijn bol. ‘Je vader was verslaafd. Dan doe je gekke dingen,’ zei ze. Robbie liep terug naar huis. Zijn vader was nu voor drie maanden naar Schotland, dus hij durfde weer thuis te slapen.

Hij liep de keuken binnen. Zijn moeder stond in de pan te roeren. Robbie loerde in de pan en zag dat ze spaghetti gingen eten. ‘Speciaal voor jou, omdat ik zoveel van je hou,’ zei zijn moeder.

 

De laatste weken van het schooljaar kreeg groep acht een nieuwe leraar. Juffrouw Roos was heel anders dan Van Broek. Robbie werd niet meer de klas uitgestuurd. Soms maakten ze in de klas nog weleens grapjes over het ‘minne mannetje’ dat Van Broek heette. Robbie kon hem heel goed nadoen en dan lagen zijn klasgenoten in een deuk.

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0