fbpx

Verhaal 37

Dit verhaal is ook hier te luisteren op mijn podcast kanaal!

 

De Volendamramp

In de Nederlandse geschiedenis gebeurde er in de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 iets verschrikkelijks. Lees hier het aangrijpende verhaal van de Volendamramp.

Marga dirkt zich op voor de spiegel. Speciaal voor oud en nieuw doet ze een extra laag mascara op haar wimpers. Vandaag mag ze voor het eerst uit in café De Hemel. Ze rent de trap af. In de haast vergeet ze haar hakken. Op haar panty rent ze weer terug naar boven.

 

De bel gaat.

 ‘Ik kom er aan!’ Hijgend doet Marga de voordeur open. Ondertussen probeert ze op één been haar schoenen aan te krijgen.

 

‘Deze partygirl is er klaar voor,’ zegt Jolanda.

Marga lacht. ‘Heb ik zweetplekken onder mijn oksels?’

 

‘Ja. Heel erg.’

Marga schrikt.

 

‘Geintje.’ Al heb je dertig gaten in je panty en ruik je naar zweet. De jongens vinden jou toch wel leuk.’

Dat had Marga net nodig. Haar veertienjarige vriendin zegt altijd de juiste dingen. Ze weet zelf ook wel dat ze knap is, maar toch wil ze graag bevestiging. Jolanda heeft veel last van puistjes in haar gezicht. Ze heeft nog nooit gezoend. In tegenstelling tot Marga, die heeft al speeksel uitgewisseld met vijf jongens.

Bij de ingang van het café staat Rik. Hij zit in havo drie. Een klas boven Marga en Jolanda. Kenmerkend aan hem is zijn haar. De zijkant is geschoren en aan de bovenkant heeft hij een gigantische kuif.

 

‘Met hem wil ik wel zoenen.’ Marga wijst naar Rik.

 

‘Waarom kies jij altijd dezelfde jongens uit als ik? Dit keer is hij voor mij,’ zegt Jolanda.

Marga trekt haar schouders op. ‘Ik heb geen zin in ruzie. Laten we een feestje bouwen.’

Jolanda kan nooit lang boos blijven. Een paar weken geleden vertelde Marga dat ze gezoend had met Joost. Haar vriendin wist dat ze Joost, met zijn fietsenrek, ook wilde zoenen. Zo gaat het iedere keer. Marga is ook veel knapper. Haar lange blonde krullen en zelfverzekerde uitstraling, is voor jongens onweerstaanbaar.

Jolanda loopt als eerste de krakende trap op. Het plafond is versierd met dennentakken. De sfeer zit er al goed in. De DJ draait ‘I would stay’ van Krezip. Marga trekt Jolanda direct de dansvloer op. Marga kan super goed dansen. Ze is zo losjes in haar heupen. Jolanda is veel voorzichtiger. Ze maakt kleine stapbewegingen van links naar rechts.

Al vrij snel komen Peter en Rik naar hen toe. Peter is de beste vriend van Rik en de neef van Jolanda. Zo gaat dat in Volendam. Iedereen kent elkaar. Rik geeft hen een glaasje cola. Hij heeft alleen maar oog voor Marga. Jolanda kan niet verstaan wat de twee tegen elkaar zeggen. De muziek staat veel te hard.

 

 ‘Hoe is het?’ vraagt Peter.

 

 ‘Goed.’ Jolanda kijkt jaloers naar haar vriendin. Rik fluistert in het oor van Marga. Wedden dat die twee aan het eind van de avond met elkaar zoenen?

 

‘Wil je ook?’ Peter wijst zijn nichtje op een schaal met bitterballen.

 

‘Au.’ Ze wappert met haar hand.

 

‘Weer mijn bek verbrand.’ Peter moet lachen. Het wordt steeds drukker in het café.

 

‘Wat fluisterde Rik in jouw oor?’

 

‘Dat zie je om twaalf uur.’ Marga tovert een big smile op haar gezicht.

 

‘Het is pas elf uur. Vertel het nou maar gewoon.’

Maar Marga begint mee te zingen met de muziek. ‘Beautiful Day,’ klinkt net als vele anderen uit haar keel. Jolanda stoot Marga aan. Ze wil wel dansen, maar er is weinig plek. Een scheut cola valt op de vloer die toch al plakte.

Marga zou het liefst tegen haar vriendin willen zeggen dat Rik verliefd op haar is. Alleen dan is de hele verrassing verpest. Jolanda kijkt naar Rik. Hij draait zijn hoofd weg, zodra zij hem aankijkt. Zie je wel dat hij mij niet leuk vindt. Uit frustratie begint ze nog wat meer met haar armen te zwaaien.

Tien, negen, acht, zeven, zes, vijf, vier, drie, twee, één…’ tellen de tieners gezamenlijk af.

‘Gelukkig nieuwjaar!’ De twee omhelzen elkaar alsof het maanden geleden is. Marga geeft haar vriendin drie zoenen. Om hen heen valt iedereen elkaar in de armen.. ‘Ik ga even een drankje halen voor ons,’ zegt Marga. Dit hoort bij het complot dat ze met Rik heeft besproken.

Rik loopt naar Jolanda toe. De twee staan ongemakkelijk tegenover elkaar. Jolanda ziet dat er jongens met sterretjes het café binnenkomen. Een paar seconden later gilt iedereen door elkaar. De dennentakken vatten vlam. Iedereen wil ontsnappen, maar voor de ramen zitten spijlen. Het wordt loeiheet in het café. Jolanda ziet dat de handen van een meisje in brand staan. Marga? Waar is Marga?

Het laatste wat ze hoort is gekrijs en geschreeuw. Er is steeds meer rookontwikkeling en dan gaan haar ogen dicht. Ze valt op de grond.

Buiten staan de ambulances in filevorming achter elkaar. Op de grond liggen tientallen slachtoffers die in het café waren. Brandweermannen dragen jongeren naar buiten. Een verpleger probeert op de grond een slachtoffer te reanimeren. Ouders halen tieners op en zetten hen thuis onder een lauwe douche.

Marga, Jolanda en Rik komen niet thuis. Ze liggen in het ziekenhuis.

 

‘Sssst. Liefje.’ Marga kijkt in de lieve ogen van haar ouders. Marga hoort van haar moeder dat ze aan haar linkerhand geen vingers meer heeft.

Ze kijkt naar haar hand. Diep ingepakt in een wit verband. Een grote bal. In haar hoofd lijkt het wel een achtbaan. Ze wil wel huilen, maar de tranen komen niet, terwijl ze haar vader hoort vertellen wat er die avond is gebeurd. Het enige waar Marga aan denkt is aan haar vriendin.

 

‘Leeft Jolanda nog?’

Haar moeder knikt. ‘Ze is er slecht aan toe.’

Marga vraagt maar niet hoe het met Rik is. Had ze toch maar verteld aan Jolanda dat Rik verliefd op haar was. Haar vriendin zou zo gelukkig zijn. Ze zou in de lucht springen van blijdschap. Marga zou uitgebreid verslag krijgen van Jolanda over de zoenkwaliteiten van Rik. Zo is Jolanda.

Een paar dagen later begint Marga met revalideren. Ze moet alles opnieuw leren. Na de sessie is ze doodop. Ze valt in slaap. Een zuster doet de gordijnen open.

 

‘Is er al nieuws over Jolanda?’

 

‘Nee, maar wel over Rik Keizer. Ken je die toevallig ook?’

Marga knikt.

 

 ‘Als je wilt, kan ik je er naartoe brengen?’

Marga zit in haar rolstoel naast het bed van Rik. Ze herkent hem bijna niet. Zijn kuif is verdwenen. Op zijn wang en lippen zitten grote blaren. ‘Ik ben niet meer de knapste van de school,’ mompelt Rik.

De woorden van Rik raken Marga. Voor het eerst komen de tranen. ‘Had ik maar tegen Jolanda verteld dat jij verliefd op haar was.’ De tranen vallen op de witte lakens.

‘Is Jolanda dood?’ Rik kan het niet bevatten. Nu zal hij nooit weten hoe de lippen van Jolanda proeven. Hij wilde het zo anders aanpakken. Geen sloppy, kwijlerige kusjes.

Rik schrikt op uit zijn gedachten. Marga begint hysterisch te huilen. Haar schouders schokken. ‘Jolanda is niet dood. Ze ligt op de IC.’ Net op dat moment komt de zuster weer terug.

Marga hoort niet meer dat Rik zegt dat hij dan alsnog Jolanda wil zoenen.

Een paar weken later ontwaakt Jolanda. Rik krijgt samen met Marga therapie om straks weer te kunnen fietsen en andere normale dingen te kunnen doen. Ze maken veel lol samen.

 

‘Zou je nog steeds met Jolanda willen zoenen, ondanks haar brandwonden?’

 

Rik antwoordt volmondig ‘ja.’

Iedere dag gaat Marga op bezoek bij Jolanda. Marga is gewend aan het nieuwe uiterlijk van haar vriendin. Eerst was ze heel erg geschrokken, maar het blijft Jolanda. Het rechteroor van haar vriendin heeft een rare vorm en haar wenkbrauwen zijn verdwenen. Geen puistje is meer zichtbaar op haar gezicht. Het geeft een roze gloed.

Jolanda praat niet. Marga weet wel hoe het komt. Gisteren heeft ze voor het eerst zelf gezien hoe haar gezicht eruit ziet. Net als Marga opstaat, begint Jolanda zachtjes te praten. ‘Wie wil er nou met mij zoenen? Ik was al niet knap, maar nu zie ik eruit als een monster.’

Jolanda kijkt naar de papegaai boven haar bed. Marga gaat weer op haar stoel zitten.

 

‘Kom anders morgen even kijken bij onze revalidatie. Dan zie je wie er nog meer is.’

 

‘Daar heb ik helemaal geen zin. Zeker om jou weer klef te zien doen met Rik. Je weet best dat ik Rik leuk vindt.’

 

‘Het is niet wat je denkt. Kom morgen.’

Marga loopt een paar deuren verder naar de kamer van Rik. Ze vertelt dat Jolanda morgen naar de revalidatie komt. Het gezicht van Rik krijgt meer kleur.

Een zuster op gele crocs brengt Jolanda naar de revalidatiehal. Ze heeft er geen zin in. Een jongen probeert zijn arm te strekken. Ze zou denken dat het Rik is, maar die heeft een kuif. Ze kijkt rond in de grote zaal. Ze ziet hoepels en stressballetjes. Marga probeert haar fijne motoriek te oefenen. Zag ze het nou goed? Gaf Rik haar een knipoog? Ondanks zijn verwondingen blijft hij knap.

Rik maakt zijn oefening af en loopt dan naar Jolanda. ‘Hoe is het?’ vraagt hij opgewekt.

Jolanda haalt haar schouders op. ‘Is het al officieel?’

‘Wat is officieel?’

‘Dat je verkering hebt met Marga.’

 

‘Denk je dat ik verliefd ben op Marga?’

 

‘Je was anders heel close met haar in De Hemel.’

 

Rik kucht. ‘Marga zat in het complot. Ik zou iets na twaalf uur met jou dansen. Marga ging even een colaatje halen, zodat wij tijd met elkaar zouden hebben.’

 

Jolanda kijkt de zaal in. Ze ziet haar vriendin grijnzen. Jolanda lacht terug. ‘Ik ben al een tijdje verliefd op een jongen. Alleen ik dacht dat hij verliefd was op mijn beste vriendin.’ Jolanda kijkt Rik diep in de ogen. Ze voelt haar adem stokken.

Rik raakt heel voorzichtig haar been aan. ‘Wil je verkering met me?’

 

‘Ja.’ In de zaal klinkt gejoel en geklap.

Na vier maanden mag Jolanda naar huis. Marga is al veel eerder ontslagen en Rik is vorige week vertrokken. Inmiddels hebben de twee al heel wat gezoend. De zon schijnt en de eerste bootjes varen de haven van Volendam binnen. Ze ziet Peter naar hen zwaaien. Ze lacht terug. Wat heeft ze dit gemist. Ze denkt aan de veertien jongeren die zijn overleden en dit nooit meer kunnen zien.

 

‘Pluk de dag,’ zegt ze tegen Rik. Ze buigt haar hoofd naar voren en geeft hem een lange kus.

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0