fbpx

Verhaal 30

De magische vuurpijl 

 

Lukt het Maud om over de hele wereld paarden te zien? Kan de magische vuurpijl Feu haar helpen?

Het was veel te laat. Eigenlijk had ze allang moeten slapen. Maud keek uit het slaapkamerraam. Ze staarde naar de verlichte maan en vroeg zich af: kan een vuurpijl naar de maan?

De maan antwoordde niet. Teleurgesteld deed Maud het gordijn weer dicht. Ze viel in een diepe slaap.

Terwijl Maud het slaap uit haar ogen wreef, kwam haar moeder de kamer binnen lopen en vroeg: ‘Heb je vannacht aan de maan gevraagd of een vuurpijl er kan komen?’

‘Ja,’ zei het meisje.

Maud vervolgde op boze toon. ‘Over een week is het oud en nieuw. Ik wil net als vorig jaar de paarden en het vuurwerk in Frankrijk zien.’

‘Tja. Dat zal niet gaan,’ antwoordde haar moeder.

‘Ik vraag het wel aan de maan,’ zei Maud.

Maud zat vol met vragen. Hoe kom ik op de maan? Hoe zou zijn het zijn om overal ter wereld de paarden en het vuurwerk te zien? In Australië, Japan, Amerika en Frankrijk? Het gaat niet lukken. Ze veegde de tranen uit haar gezicht.

Opeens schrok ze van het geklop op het raam. Een rood vuurmannetje in de vorm van een vuurpijl glimlachte naar haar. Rondom het vuurmannetje verscheen een heldere magische gloed. Binnen een paar seconden zat het mannetje op Mauds bed. ‘Waarom doe je nou zo treurig?’ vroeg Feu.

‘Ik wil zo graag overal ter wereld de paarden tijdens oud en nieuw zien,’ antwoordde Maud.

‘Ga anders met mij mee. Ik ben een magische vuurpijl en ik kan naar de maan,’ antwoordde Feu.

‘Echt?’ riep Maud.

‘Ja. Alleen kan ik maar 1 keer per jaar terug naar de aarde. Dat is vandaag. Ik heb nog 23 uur om je overal ter wereld het vuurwerk te laten zien. Ga je mee?’ vroeg Feu.

‘Natuurlijk. Gaan we dan ook naar Frankrijk?’ vroeg Maud. Het vuurmannetje knikte.

Maud wilde dolgraag op de rug van Feu kruipen. Het was vrij lastig, omdat het meisje steeds naar beneden gleed. ‘Je hebt weinig geduld hoor, Maud,’ zei Feu. Uit de rug van het mannetje verscheen nu een stoeltje. ‘Ga daar maar op zitten.’

Nadat het meisje aangaf dat ze klaar was om te gaan, maakte Feu snelheid. Vonkjes en flinke rook krioelden om hen heen. ‘Zometeen gaan we heel hard en door een donker gat,’ zei Feu.

Maud was moedig en ook niet bang om door het gat te gaan. Ze tuurde door het heelal. De spleet kwam steeds dichterbij. ‘Nog een paar meter,’ schreeuwde Feu. Hij telde af van tien naar nul.

Het was helemaal niet zo donker als Maud gedacht had, want het was maar heel even donker. Ze keek haar ogen uit. Overal liepen vuurmannetjes en vrouwtjes. De vuurvrouwtjes zagen er anders uit. Zij hadden mooie paarse jurken. De mannetjes zagen er hetzelfde uit als Feu. ‘Welkom op de maan,’ zei Feu.

Maud ging staan en sprong naar beneden. ‘Het lijkt wel alsof ik op een springkussen sta,’ vertelde Maud lachend aan Feu.

‘Je kunt hier zweven in de lucht. Dat noem je zwaartekracht. Volg mij maar, dan gaan we naar Australië,’ zei Feu.

Maud volgde Feu en passeerde tientallen vuurmannetjes. Zij waren bezig met de voorbereidingen voor een grote vuurwerkshow. Maud kreeg van Feu een hele bijzondere bril op haar neus gezet. Hij had helemaal geen kleur. ‘Waarom moet ik een bril op?’ vroeg Maud.

‘Dat is een verrassing,’ reageerde Feu met een lachje om zijn mond.

Maud wist niet wat ze zag. Tientallen vuurpijlen knalden uit elkaar en er verschenen allemaal paarden. De ene was nog mooier dan de andere. Een paard in galop, maar ook paarden die tegen elkaar racete in de lucht. Het roze paard vond ze het mooist. Op zijn rug verschenen allemaal sterretjes. ‘Wow,’ fluisterde Maud.

‘Wat zie je?’ vroeg Feu nieuwsgierig.

‘Ik zie paarden,’ reageerde Maud enthousiast.

Feu tikte Maud aan. Het was weer tijd om verder te gaan. Het meisje genoot van het zweven in de lucht. Ze keek om zich heen en zag allemaal vreemde tekens. Eerst kon ze niet lezen wat er staat, maar ze zette haar bril op. Alle namen van haar favoriete paarden verschenen in de lucht; Moonlight, Sparkle en Ranger. ‘Dit is wel heel vet,’ mijmerde Maud.

Ze vlogen verder en kwamen aan in een heel andere omgeving. Maud herkende de sterren en strepen op de vlag. ‘We zijn in Amerika,’ zei Maud. Ze keek naar beneden en zag een cowboy met een lasso. Op de uitgestrekte prairievelden graasden paarden.

Maud wist niet wat ze moet zeggen. Zo’n mooie omgeving had ze nog nooit gezien. Het paard kwam steeds dichter naar haar toe. ‘Het is niet eng,’ zegt Feu.

Maud ging op het paard zitten en in flinke galop raasde ze over de prairievelden. In de vallei hadden kinderen sterretjes in hun hand. In vogelvlucht zag Maud de omgeving en na een paar minuten ontmoette Maud het vuurmannetje weer. Feu keek op zijn vuurwijzer. ‘Het is tijd om terug te gaan naar de aarde,’ zei hij tegen Maud.

‘Dat kan helemaal niet,’ reageerde Maud. Je had beloofd dat we nog naar Frankrijk zouden gaan.’

‘Het duurt nog een uur om terug naar de aarde te vliegen. Als we te laat zijn, dan raak ik mijn magie kwijt.’

Maud moest nu heel hard huilen. ‘Ik wil naar Frankrijk,’ zei het meisje.

Feu zuchtte. Met tegenzin ging Maud op haar stoeltje zitten. Ze passeerde de donkere spleet en met een flinke smak viel ze op haar bed. ‘Precies een minuut voor middernacht,’ zei Feu. ‘Als je volgend jaar vuurwerk wil zien, dan kom ik je halen.’

Maud was stil. ‘Als je een magische vuurpijl bent, waarom kunnen we dan nu niet meer naar Frankrijk?’ vroeg het meisje snikkend.

‘Dat kan ik niet vertellen, want dat is het geen magie meer. Ik moet nu gaan,’ reageerde Feu. Hij zwaaide met zijn dikke vingers naar Maud. Hij keek op zijn vuurwijzer en zag dat hij nog dertig seconden had om terug naar de maan te vliegen.

Maud huilde dikke tranen. Ze vielen op haar bed. Ze hoorde iemand op de trap lopen. Het was haar moeder die haar kwam wekken voor het vuurwerk. Maud liep achter haar moeder naar buiten. Beneden hoorde ze de hond blaffen in zijn bange. Arme Morris. Hij is bang voor vuurwerk. Haar vader gaf haar een sterretje aan. Het brandde langzaam en gaf gekleurde vonkjes en kleurige effecten. In de verte zag ze een vuurpijl gouden sterren knetteren. Toen het vuurwerk steeds minder werd, ging Maud naar haar kamer.

 

Ze keek naar buiten. Het licht van het laatste vuurwerk scheen naar binnen. Het viel haar nu pas op dat het vuurmannetje zijn bril was vergeten. Maud zette de bril op haar neus.

Daar stond ze, met haar blonde haren in haar pyjama voor het raam. Ze zag de Eiffeltoren, die helemaal roze verlicht was. Ze draaide naar rechts en toen verscheen Mickey Mouse in haar beeld. Mickey zat in een theekopje en stak zijn duim naar haar op. Maud vond het fantastisch, maar wilde zo graag nog wat paarden zien.

Ze wilde net haar bril afzetten, toen Dumbo de vliegende olifant naar haar toekwam. ‘Waarom ben je zo verdrietig?’ vroeg Dumbo.

‘Ik wil zo graag nog wat paarden en vuurwerk zien in Frankrijk,’ antwoordde Maud snikkend.

‘Neem maar plaats op mijn rug,’ zei het olifantje met zijn grote oren. Maud hield zich vast aan Dumbo’s grote flappers. Ze vlogen over de Eiffeltoren. Om hen heen werden nog wat vuurpijlen afgestoken. Van dichtbij waren de kleuren nog mooier dan beneden aan de grond. Op een grote wei stonden wel vijfentwintig paarden. De meeste waren zwart en bruin.

‘De paarden hebben hier wel veel ruimte om te spelen,’ zei Maud.

‘Ja, zei Dumbo. Frankrijk is veel groter dan Nederland.’

Maud was helemaal blij dat ze de paarden overal ter wereld had gezien. Ze gaf Dumbo een dikke knuffel. Het werd steeds warmer rondom haar ogen. Ze kon de bril niet meer aanraken. Binnen een paar seconden vervaagde Dumbo uit beeld en was de bril verdwenen. Maud keek uit het raam en zag nog één vuurpijl. Uit de vuurpijl verscheen een groot hart met daarin de tekst:

Lieve groet van Feu.

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0