fbpx

Verhaal 36
Dit verhaal is ook hier te luisteren op mijn podcast kanaal!

De gemene kapster

 

Lotte en Eva bezoeken een nieuwe kapster in het dorp. Een verhaal vol spanning, want niets is wat het lijkt. Dit verhaal kan als spannend ervaren worden.

De inwoners van Zaagslag kijken al dagen uit naar de opening van de nieuwe kapsalon Scissors. Normaal gesproken gaat iedereen naar De Hoofdzaak. De winkel is van Paco, maar die is naar Spanje vertrokken.

 

‘Wanneer kunnen we naar de nieuwe kapper?’ vraagt Lotte aan haar zus Eva. De twee lopen door het dorp.

 

‘Scissors gaat morgen open,’ antwoordt Eva.

‘Ik hoop maar dat mijn haar er net zo goed uit komt te zien als bij Paco. Sinds hij mijn haar knipt, word ik niet meer uitgemaakt voor schaap.’

‘De klasgenoten gooien ook geen papiertjes meer in je haar,’ zegt Eva.

De volgende dag is het druk in het centrum. Lotte en Eva zijn heel vroeg opgestaan. Gelukkig maar, want de rij achter hen loopt tot aan de kerk. De ingang is versierd met ballonnen.

 

‘Voor tien euro kan ik mij vandaag laten knippen,’ zegt Lotte.

 

‘Dat is vijf euro goedkoper dan bij Paco,’ antwoordt Eva.

 

‘Fijn, want nu ik in de brugklas zit, moet ik net als jij de kapper zelf betalen.’

 

Lotte is dertien en haar zus Eva al veertien. Vroeger hadden ze altijd ruzie, maar nu niet meer. ‘Dan kopen we van het overgebleven geld een broodje frikandel,’ reageert Lotte.

Ze geeft haar zus een high five.

‘Attentie, attentie!’ Een vrouw schreeuwt door de microfoon tegen de wachtenden. Sommige oude dames met grijs haar schrikken van het fel gekleurde haar van de vrouw. ‘We hebben vanochtend nog maar plek voor twee. Alle anderen kunnen op een later tijdstip terugkomen.’

 

Lotte en Eva kijken elkaar aan. Zij zijn als eerste aan de beurt. Lotte klapt van blijdschap in haar handen.

‘Komen jullie maar mee meiden,’ zegt mevrouw Knip, de eigenaresse van Scissors.

Eva hoort het geroezemoes in de rij. Mensen zijn verbaasd en vinden het maar raar. De winkel is pas een uurtje open! Met veel gescheld verlaten de klanten de rij.

Lotte kijkt naar het bijzondere kapsel van mevrouw Knip. ‘Het lijkt wel een skihelling,’ fluistert Lotte van achter haar tijdschrift.

 

‘Carnaval,’ proest Eva het uit van het lachen. Het haar van mevrouw Knip is voor een dorp als Zaagslag een grote schok. Nog nooit hebben ze iemand gezien met groen en paars haar.

 

Thea, de eigenaresse van de bakkerij, is net geknipt. Ze krijgt een zak over haar hoofd. Lotte kan niet zien hoe het kapsel eruit ziet. Thea ziet er altijd keurig verzorgd uit. Ze draagt in de bakkerij altijd mantelpakjes. De vrouw wordt naar de achterkant van de winkel begeleid.

 

‘Meiden. Wat kan ik voor jullie doen?’ Mevrouw Knip rijdt op haar kruk naar de twee toe.

‘Mijn wokkel haar is erg lang,’ zegt Lotte. Ze pakt een blonde krul vast en laat het aan de vrouw zien.

 

‘Voor mij alleen de puntjes,’ reageert Eva.

‘Ik begin met jou.’ Mevrouw Knip wijst naar Lotte. Het meisje gaat in de kappersstoel zitten. Eerst wordt het haar gewassen. Mevrouw Knip hangt boven haar hoofd. Lotte kijkt naar het grote gat in de rechteroorlel van de vrouw. Ze slist ook een beetje. Dat komt door het balletje dat in haar mond zit. Zou je daarmee kunnen zoenen? vraagt Lotte zich af. Ze schrikt. Mevrouw Knip raakt haar krullen aan. Eerst is het water ijskoud en daarna heet.

‘Au!’ gilt het meisje, maar daar trekt mevrouw Knip zich niets van aan.

 

‘Niet zo aanstellen! Het is maar een beetje water.’

Het zal er wel bij horen, denkt Lotte. Het water is zo heet dat Lotte zich probeert los te wurmen uit de kappersstoel, maar mevrouw Knip houdt dat tegen. Ze lacht geniepig en trekt Lotte uit de stoel. Ze krijgt geen handdoek. In een donkere kamer moet het meisje wachten totdat het haar van Eva gewassen is. Was Paco hier maar, denkt Lotte.

 

‘Zo. Tijd voor het echte werk.’ Mevrouw Knip slaat de deur met een klap dicht.

 

‘Ik zie niets!’ gilt Eva. De twee zussen krijgen een lapje voor hun ogen.

‘Handen naar achteren!’ praat mevrouw Knip met stemverheffing tegen Lotte. Het meisje volgt de instructie niet op.

‘HANDEN NAAR ACHTEREN OF IK MAAK EEN POEDEL VAN JE!’

Lotte doet wat ze zegt. Binnen een paar seconden heeft ze geen gevoel meer in haar vingers. Het strakke touw doet zo’n pijn.

 

 ‘Jij bent later aan de beurt.’

Eva krijgt een zoevende haardroger op haar hoofd. Lotte hoort het knipgeluid van een schaar. Ze houdt haar adem in. Het is heel dichtbij. Mevrouw Knip stinkt naar mottenballen.

 

‘Au!’ gilt de jongste zus. De vrouw knipt in haar oor.

 

‘Stil jij!’

Lotte vindt het maar niets, het gewriemel aan haar haren. Haar prachtige krullen worden uit elkaar getrokken. Als het knippen stopt, hoort Lotte scheergeluiden.

 

‘Hoofd naar beneden,’ beveelt mevrouw Knip. Haar handen doen zo’n pijn dat ze hoopt dat het snel stopt. Paco doet meestal een paar streepjes in haar nek. Dit voelt anders. De tondeuse vliegt over Lottes schedel. Dit moet stoppen, denkt Lotte. Ze beweegt haar hoofd van links naar rechts. De tondeuse maakt scheve bewegingen in het haar.

‘Stil zitten!’ roept mevrouw Knip, maar Lotte begint alleen maar harder met haar hoofd te bewegen.

Mevrouw Knip verliest haar evenwicht en valt van haar kruk. Eva doet haar ooglap af en springt op. Mevrouw Knip krabbelt overeind. Eva rent naar de deur. In het donker zoekt ze naar de lichtknop. ‘Yes’.

Een beetje licht schijnt de ruimte binnen. Mevrouw Knip komt met grote stappen naar het roodharige meisje toegelopen. Eva kijkt om zich heen. Ze kan niet ontsnappen. Mevrouw Knip heeft scharen in haar hand. De eerste schaar vliegt rakelings langs het hoofd van de tiener. De arm van de vrouw gaat naar achteren.

Eva knijpt haar ogen dicht. Ze zucht. Schaar twee belandt naast haar linkerschouder. Lotte begint steeds meer kabaal te maken. Ze spartelt met haar voeten. Steeds harder.

Kaboem.

Lotte valt met een harde klap op de grond. Mevrouw Knip weet niet waar ze moet kijken. Eva pakt een schaar van de grond en gooit deze in het grote oorgat. De schaar blijft vastzitten. Mevrouw Knip gilt het uit van de pijn. Langs de zijkant van haar hoofd stroomt bloed.

Eva gooit nog meer scharen op het lichaam. Ze grist haar ooglap van de vloer. Ze springt op de rug van mevrouw Knip. De vrouw slaat in het rond. Het is gelukt!

 

‘Snel Eva, help me.’ Eva hoort de stem van haar zusje. Lotte ligt kermend op de grond.

Eva probeert het touw rond de polsen uit elkaar te trekken. Een zweetdruppel loopt over haar voorhoofd. Er is niet veel tijd meer. Mevrouw Knip heeft de schaar in haar oor al bijna te pakken. Het lukt Eva niet om het touw door te snijden. Ze bijt op haar lip.

De bel gaat af. Iemand komt de kapperszaak binnen gelopen. De voetstappen komen steeds dichterbij. Met een harde knal wordt de deur open gegooid.

‘Hoe durf je mij zo naar huis te sturen!’ krijst Thea. Het keurige grijze knotje is veranderd in stekeltjeshaar. De schaar valt uit het oor van mevrouw Knip. Hij klettert op de grond.

Iedereen kijkt met gespannen blik naar Thea. Ze loopt naar mevrouw Knip toe en schopt en slaat haar. Mevrouw Knip heeft onvoldoende kracht om te bewegen. Het lukt Thea om het touw van Lottes polsen af te krijgen. De drie rennen de kapperszaak uit en lopen naar de overkant van de straat. De politie rukt massaal uit. Mevrouw Knip wordt in de handboeien afgevoerd.

Een agent stapt de bakkerij binnen. De zussen worden ondervraagd. Ze moeten vertellen wat er precies is gebeurd. Eva neemt het woord. De agent is onder de indruk van het meisje.

‘Als ik de komende dagen nog vragen heb, dan neem ik contact op.’ De agent verlaat de winkel.

Thea geeft de meiden een appelflap. Lotte heeft moeite met eten. Haar handen doen pijn. Eva begint steeds meer te krabben. Ze kijkt in de spiegel. Op haar hoofdhuid zitten allemaal rode bultjes, maar dat is niets vergeleken haar zus. Lotte kan niet over straat. Haar rechterkant is kaal geschoren. Alle overgebleven krullen zijn in verschillende lengtes geknipt. De ouders van de meisjes hoorden het nieuws op de radio. In volle vaart zijn ze naar de bakkerij gereden.

‘Moet je mijn haar nou zien!’ zegt Lotte huilend tegen haar moeder. Het meisje is zo verdrietig.

‘Het komt goed,’ sust haar moeder.

 

‘Heb jij geslapen?’ vraagt Lotte aan haar zus.

 

‘Nee. Ik had zo’n jeuk op mijn hoofd.’ De twee zitten aan de ontbijttafel.

 

‘Laat eens kijken,’ zegt hun vader. Hij kijkt naar het hoofd van zijn dochters. Bij allebei krioelen kleine witte en zwarte stipjes in het haar. Hij zet zijn bril af en wenkt zijn vrouw.

‘O ja.’ Moeder pakt haar tas en gaat naar de drogist. Even later kamt moeder de haren van haar dochters. Alle luizen worden uit het haar gekamd.

Een paar dagen later is in het hele dorp geen shampoo en luizenkam meer te vinden. Iedereen heeft luizen. De bakkerij is gesloten. De inwoners zijn ten einde raad.

Dan komt kapper Paco terug. De eerste dagen werkt hij zeven dagen per week. Hij kan het woord luis niet meer horen. Na bijna twintig dagen is iedereen luisvrij. Lotte kijkt met veel plezier in de spiegel. Lotte heeft bijna geen haar meer, maar Paco heeft de krullen bruin geverfd. Eva heeft gekozen voor een bob-lijn. Stralend lopen ze de winkel uit.

Mevrouw Knip heeft een paar dagen in de cel gezeten. De kapperszaak is nooit meer geopend.

Liefs,
Saskia

 

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0