fbpx

Verhaal 4

Challenge

 Ouders bepalen de regels, maar hoe zou het zijn als jij de regels mag bepalen?

‘Je bent veel te toegeeflijk,’ zei Frits.

‘Als jij wat vaker thuis zou zijn, dan hadden we niet continu zo’n strijd!’ reageerde Diana.

‘Nu is het allemaal míjn schuld! We hebben samen gekozen voor mijn nieuwe baan.’

‘Ik sta er helemaal alleen voor. Je weet niet hoe het is om de hele dag politieagentje te spelen. Ik heb al van alles geprobeerd om hem naar bed te krijgen. Sinds hij nieuwe computerspelletjes heeft, is hij niet meer van de studeerkamer af te krijgen,’ reageerde ze bits.

‘Het is heel normaal voor een puber om niet naar bed te willen. We moeten hem wat meer vrijheid geven.’

‘Meer vrijheid?’ Diana stormde de kamer uit. ‘Ik ga even een rondje wandelen. Stoom afblazen. We hebben het er nog wel over,’ riep ze nog naar haar man.

Frits liep naar boven om zijn werkkleding uit te trekken. Onder de deur van de studeerkamer scheen licht. Frits stormde de kamer binnen. ‘Nu is het afgelopen!’

Flip schrok op. ‘Ik ben samen met een andere jongen als enige over. Ik moet doorspelen, want dan ben ik de winnaar.’

Frits probeerde de controller uit de handen van zijn zoon te pakken. Flip sprong op. Hij keek niet eens naar zijn vader. Hij was volledig gefocust op het fort dat hij aan het bouwen was. ‘O nee, ik ben doodgeschoten!’ riep hij. ‘Allemaal jouw schuld!’ Hij gooide de controller door de kamer.

‘AU!’ Frits voelde aan zijn linkerslaap. Flip keek naar de zwarte accessoire die in stukjes was gevallen. Frits raapte de overblijfselen van de controller op. ‘Morgen hoor je wat jouw straf wordt.’

‘Zie je, dat krijg je ervan als je je zoon alle vrijheden geeft’, brulde Diana toen ze terug was. Frits depte de natte theedoek tegen zijn slaap en gaf geen antwoord. ‘Je kunt wel zwijgen, maar daar los je het probleem niet mee op,’ foeterde ze verder.

 

 ‘Slaap je?’ fluisterde Frits toen ze in bed lagen. Geen antwoord.

Frits knipte het nachtlampje uit. Hij zuchtte. Slaperig draaide hij zich om en na een paar minuten hoorde Diana het roffelende gesnurk van haar man. Ze opende haar ogen. Kon ze  de tijd maar terugdraaien. Ze hadden het zo goed als gezin. Oké. Ze  konden niet vier keer per jaar op vakantie, zoals Sanne en Gilbert. Eén keer per jaar naar de Costa del Sol, maar toen werd Frits gevraagd voor een betere functie. Sindsdien was alles anders.

 

De volgende morgen zaten ze alle drie zwijgzaam aan de keukentafel. Frits roerde met zijn lepel in zijn yoghurt. Het gekraak dat de kaken van Flip voortbrachten, wekte irritatie bij Diana. Ze keek met uitpuilende ogen naar haar man.

Hij nam het woord: ‘Je moeder en ik willen graag even met je praten over het gamen. We vinden het prima dat je gamet, maar we zien ook de gevolgen terug in je schoolresultaten en het nakomen van afspraken.’

‘Jij zit de hele dag op je computer en als je thuiskomt, kijk je voortdurend op je telefoon,’ kaatste Flip terug.

Frits keek naar zijn vrouw, maar die ontweek zijn blik. ‘Jij bent verslaafd aan gamen.’

‘NIET WAAR!’ schreeuwde Flip. Hij schoof zijn stoel naar achteren. Hij en zijn vader gingen beide neus aan neus staan.

‘ZO IS HET GENOEG!’  ‘Allebei gaan zitten,’ dirigeerde Diana.

Ze keek naar een foto van een jaar geleden die achter haar mannen hing. Ze keek van de foto in het Spaanse landschap naar haar man en zoon, nam een hap lucht en begon te vertellen: ‘Laten we samen kijken naar een oplossing. Flip, jij gamet erg veel en papa zit veel op zijn telefoon. Wat vinden jullie ervan als we een experiment gaan doen?’

‘Experiment,’ herhaalde Flip het woord van zijn moeder.

‘Ja. Flip, jij mag de regels van het gezin bepalen. Dat betekent dat je zelf mag bepalen hoe lang je gaat gamen en hoe laat je naar bed gaat.’

Flip kon bijna niet geloven wat hij hoorde. ‘Mam, meen je dit echt?’

‘Ja. Maximaal een week.’

Frits keek met open mond naar zijn vrouw toen ze die woorden uitsprak. Diana pakte een groot vel papier en overhandigde het aan Flip. De regels stonden snel op papier. Flip las de regels voor:

  • Flip mag zo lang gamen als hij zelf wil;
  • Flip mag zelf weten hoe laat hij naar bed gaat.

‘Zijn er ook nog regels voor pap en mij?’ vroeg zijn moeder.

Flip dacht even na en toen wist hij het. Hij grijnsde naar zijn vader en zei: ‘Papa is iedere avond met het avondeten om zes uur thuis, en jullie mogen na het eten niet meer op je telefoon.’

Frits kuchte. ‘Dit vind ik een belachelijke regel. Mijn telefoon is mijn werk!’

‘Frits, het is maar voor zeven dagen,’ reageerde Diana.

De regels gingen per direct in. Frits kwam die avond een paar minuten voor zes uur thuis. De drie maakten voor het eerst in tijden geen ruzie. Na het eten pakte Frits direct zijn telefoon. Flip griste de telefoon uit zijn vaders handen en nam hem mee naar zijn kamer. Beneden hoorde hij zijn ouders ruzie maken. ‘Wat is dit voor belachelijk experiment? Ik kan niet zonder mijn telefoon en je zult zien dat Flip nog meer gaat gamen.’

Diana lachte. ‘Jij wilde toch dat we Flip meer vrijheden zou geven? Ik volg jouw advies op!’

Frits was nog steeds woedend en beende door de keuken. ‘Ga dan samen met je zoon gamen of een boek lezen!’

We moeten hier even doorheen, maar je zult zien dat hij na zeven dagen tot andere inzichten komt,’ zei ze.

Flip bleef maar gamen. Hij gamede net zo lang totdat hij in slaap viel. Hij viel zo laat in slaap, dat hij zich versliep en zijn wiskundetoets verknalde. De sfeer in huis werd er niet gezelliger op. Flip gamede non-stop en Diana en Frits hadden steeds ruzie over het experiment.

‘Hoe was je schooldag vandaag? vroeg Diana aan haar zoon.

‘Gewoon.’ Hij geeuwde en hij kon zijn ogen maar met moeite open houden. Na even aarzelen vroeg Frits aan Flip. ‘Zullen we zo samen een potje gamen?’

Flip keek zijn vader aan. ‘Ik ga je driedubbel inmaken met racen.’ Flip at zijn laatste hap van zijn nasi en sprintte naar boven. Diana gaf haar man een knipoog. Flip won tien races en Frits zeven.

 

Voor het eerst gamede Flip niet tot midden in de nacht. ’s Ochtends aan de ontbijttafel praatten ze met elkaar. ‘Hoe vinden jullie het experiment?’ vroeg Diana.

‘Ik vind het super leuk. Ik heb Fortnite uitgespeeld,’ begon Flip. ‘Eerst vond ik het jammer dat ik mijn telefoon niet mocht gebruiken na het eten, maar gisteren was het heel leuk om samen te gamen,’ antwoordde Frits. ‘Nog twee dagen en dan is het experiment klaar.’

De volgende avond vroeg Flip uit zichzelf of zijn ouders zin hadden in een spelletje Camel Up. Diana zorgde voor chipjes op tafel. ‘Wat een stapelgekke kamelenrace. De groene kameel lag achterop en in de laatste beurt won hij alsnog,’ vertelde Flip met een lach op zijn gezicht.

Die avond ging Flip niet meer gamen. Frits keek in geen uren naar zijn telefoon. Frits en Diana gingen voor het eerst ook tegelijkertijd naar bed.

De laatste dag van het experiment was aangebroken. ‘In Magister zag ik dat je een mooi punt had gehaald voor je Nederlands. Een negen,’ zei moeder met trots in haar stem.

‘Ja. Ik had alleen ook een vier voor wiskunde en een vijf voor Engels,’ reageerde Flip.

‘Hoe komt dat?’

‘Ik was zo moe. Ik viel gewoon in slaap. De cijfertjes danste voor mijn ogen.’

Frits kwam de kamer ingelopen en gaf zijn vrouw een dikke zoen. ‘Na vandaag kunnen we de regels weer veranderen. Denken jullie er maar over na wat je graag zou willen behouden en wat je anders zou willen.’

Die avond pakte Diana de regels van een week geleden erbij. Frits vertelde dat hij het het leukste vond om samen met zijn zoon te gamen. Flip vond Camel Up het hoogtepunt van de week en Diana vond het fijn dat er in huis meer gelachen werd.

‘Zo, welke regels willen we houden?’ vroeg ze aan Flip. De jongen wist het niet zo goed. ‘Ik vond het heel leuk om zo lang te gamen, maar ik was ook heel moe. Misschien kunnen we samen afspreken dat ik iets later naar bed mag? Ik ben gewoon nog niet moe om half tien,’ vertelde hij.

‘Oké, maar dan wil ik afspreken dat je een uur voordat je gaat slapen niet meer gaat gamen.’

Flip vond dat helemaal niet erg. ‘Dat is goed. Misschien kunnen we dan vaker samen een spelletje doen.’

‘En ik wil de regel houden dat jij na het eten niet meer op je telefoon kijkt,’ reageerde Diana naar haar man. Schoorvoetend ging Frits akkoord.

 

Na een paar weken was de stemming in huis zoals vroeger. Als beloning had Diana nieuwe spelletjes in huis gehaald. Flip had geen blauwe kringen meer onder zijn ogen. Soms werd er nog weleens gemopperd op elkaar, maar veel minder dan eerst.

Liefs,
Saskia

Wat vind je van mijn verhaal?

Ieder verhaal is geschreven vanuit mijn hart. Het is dan ook moeilijk om het de wijde wereld in te slingeren, want dan is het verhaal niet meer van mij alleen.

Als schrijfster denk je soms dat je een geweldig verhaal geschreven hebt. Als lezer kun je hier heel anders over denken. Ik vind contact met mijn lezers belangrijk. Als schrijfster word ik beter door heel veel te oefenen, maar ook door de reacties van jullie.

Ik beantwoord graag jouw vragen en/of reacties. Laat mij vooral weten wat je van mijn verhalen vindt.

Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0