fbpx

Voorlezen aan dementerenden.
Het werkt!

Contact maken met iemand met een geheugenprobleem is niet altijd makkelijk, maar wist je dat voorlezen werkt?
Eigenlijk kwam ik hier per toeval achter. In de boekenkast van mijn Oma staan talloze boeken. Alleen werden haar ogen steeds slechter en haar geheugen een zeef. Op een dag besloot ik haar voor te lezen uit mijn eigen werk. Het was fascinerend wat er toen gebeurde. Mijn oma hing aan mijn lippen. Ze wilde niet dat ik stopte met lezen. Haar ogen stonden minder droef en na afloop kregen we mooie gesprekken over de oorlog, watersnoodramp of over haar familie. Hier wilde ik meer mee doen, want als het bij mijn oma werkt, helpt het misschien ook andere ouderen.

Ik besloot contact op te nemen met Het Beatrixhuis. Een kleinschalig wooncomplex voor mensen met een vorm van geheugenverlies. Gelukkig reageerde de medewerkers van Het Beatrixhuis enthousiast. Zij waren net als ik benieuwd of het iets doet met bewoners.

Op 16 april was het dan zover. Ik loop met mijn mondkapje de ruimte binnen. Meer dan tien bewoners drinken koffie. Het overgrote deel bestaat uit vrouwen. Ik begin voor te lezen. Eerst een kinderverhaal. In het begin is het wat rumoerig. Een bewoner is het niet gewend en wordt wat opstandig. Het eerste verhaal is eerlijk gezegd niet zo’n succes. Dit komt, omdat bewoners teveel zijn afgeleid. Het is fijn dat er zorg aanwezig is. We proberen gewoon een ander verhaal. Ondertussen krijgen alle bewoners een flinke punt vers gebakken appeltaart. Ik lees over de watersnoodramp. Wat er dan gebeurt, herken ik van mijn oma. De appeltaart wordt niet meer gegeten. Alle gezichten kijken naar mij. Ze bewegen niet en luisteren heel aandachtig. 
Na afloop komt het gesprek op gang. Een bewoonster heeft daadwerkelijk de watersnoodramp meegemaakt en geeft aan dat het verhaal heel goed is geschreven. Het is mogelijk om een gesprek te voeren. De blik van bewoners is in een paar minuten tijd anders. Daarna lees ik een verhaal over Jip en Janneke die een dagje naar het strand gaan. Een kort verhaal, maar alle bewoners vinden herkenning in het verhaal. Het blijkt dat voorlezen een opening kan zijn om een gesprek aan te knopen. Zo weet ik nu dat mevrouw X liever naar het zwembad ging en mevrouw Y naar het strand in Vlissingen. 

Leesfanaten
Wat mij opviel is dat sommige bewoners heel veel hebben gelezen. Helaas lukt hen dat nu niet meer, maar zodra ik begon met voorlezen was alle aandacht bij mij. Heel veel bewoners vonden het super fijn. Ook de zusters waren verrast door het resultaat. Ik vond het ontzettend waardevol om te mogen doen. We gaan nu kijken of we vaker kunnen voorlezen. Wellicht ook in kleinere groepjes, omdat iedere bewoner in een ander stadium van geheugenverlies verkeert. Als een bewoner agressief wordt, is het erg moeilijk om de aandacht bij een verhaal te houden. Daarnaast zijn er bewoners die zo van lezen houden, dat voor hen een langere sessie goed kan werken. Hier gaan we samen over nadenken.

Op een dag hoop ik dat voorlezen vanzelfsprekend wordt voor deze doelgroep. Eigenlijk is het heel simpel. Het geheugen kan haperen, maar herinneringen blijven. Juist door een verhaal te vertellen, ben je weer even op het strand of vier je Sinterklaas met je kinderen. Ik hoop dan ook dat ik hiermee anderen kan inspireren om hetzelfde te doen. Begin gewoon met een kort verhaal en zie wat het doet met je moeder, vader, oma of opa. Voorlezen bij dementeren werkt! 

Liefs,

Saskia

voorlezen dementerenden Beatrixhuis
Shopping cart
There are no products in the cart!
Continue shopping
0